Ο περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος
Ειδική υπεράσπιση για το ότι o εvάγovτας εξέθεσε εκούσια τον εαυτό του σε κατάσταση πραγμάτων που προκαλεί αστικό αδίκημα
Πρωτογενής πηγή · 2026-09-17
▶Εμφάνιση περίληψηςΑπόκρυψη περίληψης
Εν συντομία
Όταν κάποιος παθαίνει μια (προσωπική ή στην περιουσία του) και αποφασίζει να κάνει εναντίον κάποιου άλλου για να ζητήσει αποζημίωση, ο εναγόμενος (αυτός δηλαδή που κατηγορείται) μπορεί να αμυνθεί χρησιμοποιώντας μια συγκεκριμένη νομική υπεράσπιση. Αυτή η υπεράσπιση αφορά την περίπτωση όπου ο ίδιος ο παθών γνώριζε τον κίνδυνο και επέλεξε ελεύθερα να εκθέσει τον εαυτό του σε αυτόν.
Τι ορίζει ο νόμος
Σύμφωνα με το άρθρο 59 του νόμου:
- Η βασική υπεράσπιση: Ο εναγόμενος δεν φέρει ευθύνη αν αποδειχθεί ότι ο ενάγων (ο παθών) γνώριζε και κατανοούσε πλήρως τον κίνδυνο που προκάλεσε τη (ή θεωρείται ότι όφειλε να τον γνωρίζει) και, παρ' όλα αυτά, επέλεξε με τη θέλησή του να εκθέσει τον εαυτό του ή την περιουσία του σε αυτόν τον κίνδυνο.
- Πότε δεν ισχύει η υπεράσπιση: Αυτή η υπεράσπιση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αν η προκλήθηκε επειδή ο εναγόμενος παρέβη μια υποχρέωση που του επιβάλλει ρητά ο νόμος.
- Εξαίρεση για παιδιά: Η υπεράσπιση αυτή δεν εφαρμόζεται ποτέ για παιδιά κάτω των 12 ετών. Ο νόμος θεωρεί ότι ένα παιδί σε αυτή την ηλικία δεν είναι σε θέση να κατανοήσει τέτοιους κινδύνους ούτε να εκθέσει οικειοθελώς τον εαυτό του ή τα πράγματά του σε αυτούς.
Στην πράξη
- Αν διεκδικείτε αποζημίωση (ως ενάγων): Πρέπει να γνωρίζετε ότι αν προχωρήσατε σε μια πράξη ενώ ξέρατε πολύ καλά ότι υπήρχε κίνδυνος να ζημιωθείτε, η απαίτησή σας μπορεί να απορριφθεί στο δικαστήριο, καθώς θα θεωρηθεί ότι αναλάβατε οικειοθελώς το ρίσκο.
- Αν σας έχουν κάνει (ως εναγόμενος): Μπορείτε να γλιτώσετε από την υποχρέωση αποζημίωσης αν αποδείξετε ότι ο παθών γνώριζε τον κίνδυνο και μπήκε σε αυτόν με δική του βούληση. Ωστόσο, δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό το επιχείρημα αν η έγινε επειδή εσείς παραβιάσατε κάποιον συγκεκριμένο γραπτό νόμο.
- Αν η υπόθεση αφορά παιδί κάτω των 12 ετών: Αν το θύμα είναι κάτω των 12 ετών, ο εναγόμενος δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ισχυριστεί ότι το παιδί «ήξερε τι έκανε» ή ότι «επέλεξε να ρισκάρει». Η ευθύνη του εναγόμενου παραμένει ακέραιη.
▶Εμφάνιση πλήρους κειμένουΑπόκρυψη πλήρους κειμένου
Σε που εγείρεται για αστικό αδίκημα συνιστά υπεράσπιση το ότι o εvάγovτας είχε γνώση και αντίληψη ή πρέπει να θεωρηθεί το έχει γνώση και αντίληψη της κατάστασης πραγμάτων που προκαλεί τη και ότι εκούσια εξέθεσε τον εαυτό του ή την του σε αυτή: Νοείται ότι οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζovται σε που εγείρεται για αστικό αδίκημα, αν το αδίκημα αυτό oφειλόταv στη μη επλήρωση υποχρέωσης που επιβάλλεται στov εvαγόμεvo από οποιοδήποτε : Νοείται περαιτέρω ότι παιδί που δεν συμπλήρωσε το δωδέκατο έτος της ηλικίας του δεν θεωρείται ικανό να έχει γνώση ή αντίληψη τέτοιας κατάστασης πραγμάτων ή να εκθέτει εκούσια τον εαυτό ή την του σε αυτή.
Οι πληροφορίες έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελούν νομική συμβουλή. Ελέγχετε την πρωτογενή πηγή και απευθυνθείτε σε δικηγόρο εάν χρειάζεται.